Vjerska zajednica poznata kao „Jehovini svjedoci“ nastala je u drugoj polovini 19. vijeka u Sjedinjenim Američkim Državama, pod vođstvom Čarlsa Tejza Rasela. Iako u svom nazivu koriste biblijske pojmove, njihovo učenje značajno se razlikuje od osnovnih dogmi i tradicije Pravoslavne crkve. Među ključnim razlikama ističu se odbacivanje Svetog Trojstva i negiranje božanske prirode Isusa Hrista.
Organizacija djeluje kroz centralizovano rukovodstvo sa sjedištem u Sjedinjenim Američkim Državama, koje usmjerava njene aktivnosti i izdavačku djelatnost. Njihovo vjersko učenje podrazumijeva i odbijanje transfuzije krvi, kao i specifičan odnos prema državnim simbolima i pojedinim građanskim obavezama. Tokom istorije, pojedina njihova proročanstva o kraju svijeta nisu se ostvarila, što je bilo predmet brojnih rasprava i kritika.
Na području Bijeljine i okoline njihovo djelovanje, prema navodima iz saopštenja, obuhvata direktne kontakte sa građanima, uključujući posjete domaćinstvima i slanje pisanih materijala putem pošte. Građanima se nude besplatni kursevi, časopisi i njihovo izdanje Svetog pisma, koje se u pojedinim prevodima i tumačenjima razlikuje od izdanja koja koriste tradicionalne hrišćanske crkve.
Posebnu pažnju potrebno je posvetiti zaštiti starijih, usamljenih i bolesnih osoba, kao i drugih građana koji se nalaze u osjetljivim životnim okolnostima. U svakom slučaju, eventualne tvrdnje o pritiscima, manipulaciji ili materijalnom iskorišćavanju pojedinaca potrebno je razmatrati na osnovu konkretnih i provjerljivih dokaza. Građani bi trebalo da budu oprezni prilikom donošenja odluka o svojoj imovini, finansijama i ličnim odnosima, bez obzira na to kojoj vjerskoj zajednici pripadaju.
Pozivamo vjernike i građane Bijeljine da se prema svim vjerskim pitanjima odnose odgovorno, uz kritičko promišljanje i slobodu ličnog izbora. Za nedoumice u vezi sa pravoslavnim učenjem, vjernici se mogu obratiti svojim parohijskim sveštenicima.
Izvor: Eparhija zvorničko-tuzlanska
Napomena: Konkretne optužbe o prevarama, pritiscima ili zloupotrebama potrebno je potkrijepiti provjerljivim činjenicama. Pripadnost određenoj vjerskoj zajednici sama po sebi nije dokaz nezakonitog ili štetnog djelovanja.
